2. Dünya Savaşında olduğundan daha çok yoksullaştığımız 2001 ekonomik krizi... Parasızlık sebebiyle vakanın âciliyetine bakılmaksızın hastane kapısından çevrilen, giderleri ödenmediği için hastanede tutuklu kalan ya da cesetleri yakınlarına verilmeyen insanlarımız... Rantiyeyi kurtarmaktan başka derdi olmayan siyasal iktidar... Böyle bir ortamda kendi yaşamının ve düzenin ahlakî eleştirisini yapan Cevdet Birincioğlu... Onun yaşamı bir roman ya da film değildir. Haksız yere durağanlıkla itham edilen bir satranç oyunculuğudur. "Oysaki satranç oyuncuları çok kere, yüz metre koşan atlet kadar enerji tüketir, maraton koşucusunun finalde duyduğu bitkinliği duyar ve bazen de köşede sıkıştırılmış, yumruk yağmuru altında kalan boksör kadar acı hisseder. İşte Cevdet Birincioğlu'nun yaşamı böyle alışılmış, sıradan bir yaşamın fırtınasından ibarettir...